تبلیغات
دریافت كد لوگو وبلاگ فرهنگی و قرانی صعود - دعای روز دوازدهم ماه مبارک رمضان

آیت‌الله مجتهدی: به عیب خودتان بپردازید نه به عیب دیگران

 

خبرگزاری فارس: مرحوم آیت‌الله مجتهدی تهرانی شرحی كوتاه بر دعاهای روزانه ماه مبارك رمضان دارد. این عالم ربانی در بخشی از شرح دعای روز دوازدهم می‌گوید: خوش به حال بنده‌ای كه به عیب خودش می‌پردازد و به عیب دیگران كاری ندارد.

 

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه فارس در دعای روز دوازدهم ماه رمضان می‌خوانیم: «اللّهمّ زَینّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والكَفافِ واحْمِلنی فیهِ على العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّی فیهِ من كلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِكَ یا عِصْمَةَ الخائِفین»

«خدایا زینت ده مرا در آن با پوشش و پاكدامنى و بپوشانم در آن جامه قناعت و خوددارى و وادارم نما در آن بر عدل و انصاف و آسوده‌ام دار در آن از هر چیز كه می‌ترسم به نگاهدارى خودت اى نگه‌دار ترسناكان.»

 

شرح در ادامه مطلب


* شرح فرازهای دعا

 

آیت الله مجتهدی تهرانی در شرح «اللّهمّ زَینّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ» می‌گوید: خدایا روزی كن من را در ماه رمضان و به دو چیز زینت بده. ستر و عفاف. ستر یعنی اینكه گناهان مردم را مخفی كنم. به ما چه ارتباطی دارد كه فلانی عیب دارد؟ خوش به حال بنده‌ای كه به عیب خودش می‌پردازد و به عیب دیگران كاری ندارد. اگر رفیقت هم عیب دارد به كسی نگو. غیبت حرام است و عمل چهل روز را از بین می‌برد و اعمال خوب غیبت كننده را در نامه اعمال شخص غیبت شونده می‌نویسند.

وی می‌افزاید: خوبی‌های مردم را بیان كنید. مثلاً درباره انقلاب، خوبی‌های آن را بیان كنید. مراجع تضعیف انقلاب را جایز نمی‌دانند. اگر كسی پشت انقلاب حرف بزند و انقلاب را تضعیف كند و آمریكا بیاید، وضع ما بد می‌شود باز اگر خدای ناكرده انقلاب بد باشد آنها از بد، بدترند.

این استاد اخلاق ادامه می‌دهد: آن‌ها كه به عیب دیگران كاری ندارند، بهترین زینت را دارند. حدیث داریم خوش به حال كسی كه به عیب خود پرداخته به عیب دیگران كاری ندارد.

وی در ادامه اظهار می‌كند: در ادامه دعا عفاف آمده است. عفاف یعنی اینكه گناه نكنیم و عفت نفس داشته باشیم كه گناه نكردن است. پس بیان نكردن گناه دیگران و داشتن عفاف اولین دعایی است كه در این روز از خدا می‌خواهیم.

این استاد بزرگ حوزه علمیه در ادامه در شرح فراز «واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والكَفافِ» می‌گوید: خدایا من را به دو چیز مستور كن؛ یكی لباس قناعت و دیگری كفاف. كفاف یعنی اینكه زندگی را بگذرانیم. اگر مال و ثروت زیاد داشته باشیم گرفتار می‌شویم و اگر دستمان پیش كسی دراز باشد ذلیل می‌شویم پس از خدا بخواهیم كه به اندازه كفاف زندگی به ما بدهد. قناعت هم به انسان عزت می‌دهد و كسی كه قناعت دارد خدا او را عزیز می‌كند.

آیت‌الله مجتهدی تهرانی در ادامه در تشریح «واحْمِلنی فیهِ على العَدْلِ والإنْصافِ وامِنّی فیهِ من كلِّ ما أخافُ» می‌گوید: خدایا من را عادل كن و كاری كن انصاف داشته باشم و خدایا از هرچه كه من از آن می‌ترسم من را امان ده. اگر كسی ما را تهدید می‌كند به ما ایمنی بده كه كسی نتواند به ما تعرض كند.

آیت‌الله مجتهدی تهرانی در پایان سخنان خود می‌گوید: در پایان دعا می‌گویم «بِعِصْمَتِكَ یا عِصْمَةَ الخائِفین» یعنی به عصمت و حفظ و نگهبانی خودت ای كسی كه خائفین و ترسناكان را نگهداری می‌كنی، ای كسی كه هركه به تو متوسل می‌شود از او نگهداری می‌كنی، خدایا درباره ما این دعاها را مستجاب بفرما!

موضوع :  ----- « بخش قران کریم » ----- ،-- دعا و مناجات ،

نوشته شده توسط : سما  روز شنبه 22 مرداد 1390 در ساعت 10:12 ق.ظ  | نظرات()